Een jaar geleden ben ik het project "school zoeken" begonnen. Wat is nou eigenlijk de beste school voor hem? De christelijke basisschool hier dichtbij, de vrije school, de "zwarte school" of toch de natuurschool in een andere wijk.
De christelijke basisschool viel vrij snel af. Toen ik daar binnen liep had ik niet het gevoel van: hey, hier horen wij thuis. Ik ben zelf groot voorstander van openbare scholen, maar wilde het toch een kans geven.
Ik was zelf wel een voorstander van de vrije school al vond ik het er in de kleuterklas wel heel erg "zoet" aan toe gaan. Onze zoon is een behoorlijke rouwdouwer en daarnaast heeft mijn man echt helemaal niks met de vrije school.
Twee opties bleven er over:
De multiculturele school bij ons in de straat en de natuurschool in de andere wijk.
Mijn man komt uit een dorp en moest erg wennen (nog steeds trouwens) aan de stad en op de natuurschool werden er heel veel buiten lessen gegeven. De lokalen zagen er ruim uit, waren sfeervol ingericht, er liepen kinderen rond uit soortgelijke milieus. Hier voelden we ons wel thuis.
De andere school, de school bij ons in de straat is heel multicultureel. Ik heb er vroeger stage gelopen, en we hadden maar 1 blank kind in de klas. We wisten niet of we onze zoon hier wel tussen zagen lopen. Maar na een gesprek met de directeur en een rondleiding waren we een stuk enthousiaster. De methodes waren erg vernieuwend, er werd veel aandacht besteedt aan taal, presentatie, sociale vaardigheden etc. De uitstroom naar het vervolgonderwijs is goed.
Daarnaast kunnen we hem lopend brengen, hij krijgt hierdoor meer vriendjes in de buurt en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Op de natuurschool was het minder prestatiegericht en werd er bijvoorbeeld yoga gegeven bij de kleuters. En dat zijn van die dingen waar ik ook weer voor val. Het was er allemaal wat relaxter. minder prestatiegericht. Ik vind het namelijk echt niet nodig dat er cito-toetsen gedaan worden bij kleuters. Uiteindelijk heb we dus gekozen voor de natuurschool in de andere wijk, maar................
Het voelde niet goed. Ik wilde nog niet het inschrijfformulier invullen, maar ik kon niet duidelijk aangeven waarom. Mijn voorkeur ging toch uit naar de school in de wijk puur gevoelsmatig. Ik vond het namelijk hypocriet om in een multiculturele wijk te wonen en dan je kind naar een blanke school doen in een andere wijk. Maar ik moest de discussie met mijn man iedere keer aangaan. En het lukte me niet om te winnen. Hij had er moeite mee om onze zoon naar een klas te sturen veel allochtone kinderen en/of kinderen uit een lager sociaal milieu.
Mijn argument was: Hoe kan het ooit een goede mix worden, als iedere blanke ouder zijn/haar kind niet naar een multiculturele school doet. Maar volgens hem was ons kind geen sociaal maatschappelijk project. Lastig, lastig!!!
Gelukkig werk ik in het onderwijs en spreek ik nog wel eens professionals die op verschillende scholen komen. zo ook op deze twee. Nu kon ik met harde feiten aankomen thuis. De natuurschool was mooi van de buitenkant, maar inhoudelijk toch echt minder goed. Terwijl de school in onze wijk inhoudelijk wel erg goed blijkt te zijn, de zorg en aandacht voor de leerlingen, een gepassioneerd team, een school die veel verwacht van ouders qua betrokkenheid. Maar de buitenkant schrikt mensen ( en dus ook ons) af, met een sober plein tussen alle hoogbouw, weinig blanke kinderen, aan sommige kinderen zie je dat ze het thuis niet breed hebben.
Gelukkig ging manlief overstag en zag hij uiteindelijk toch ook meer voordelen aan de buurtschool dan de school in de andere wijk.
Ik blij en uiteindelijk ook zoon blij, want hij is nu vier keer wezen oefenen en heeft het reuze naar zijn zin. Wat wil je als ouder nog meer ? Ons kind gaat met een lach naar school en komt lachend thuis. Ondertussen ontdekt en leert hij nieuwe dingen. Dingen die hij op de andere school misschien was mis gelopen. En wij waarschijnlijk ook.................................
